Szczecin (niem. Stettin ) - stolica województwa zachodniopomorskiego. Jedno z największych Polskich miast.
Szczecin leży przy samej granicy z Niemcami. Został uznany przez UE jako jedna z Polskich metropolii.

Szczecin jest jednym największych w kraju centrów turystycznych.

Już w VII - VI wieku p.n.e. istniała na tym terenie osada z okresu kultury łużyckiej. Jest jednak możliwe, że ciągłość udokumentowanej źródłami historii zasiedlenia tego miejsca sięga blisko 1850 lat.

W czasach antycznych w okolicach Szczecina istniała miejscowość o nazwie Susudata. Została ona odwzorowana na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142 - 147 naszej ery. W IX wieku zbudowany został przez książąt słowiańskich gród otoczony fosą, u którego podnóża rozwinęła się osada handlowo - rybacka.

W roku 967 Mieszko I przyłączył Pomorze wraz ze Szczecinem do Polski. Szczecin składał wtedy się z trzech części: grodu, podgrodzia i portu.

W czasie panowania Bolesława Chrobrego miasto dostawało się pod coraz większe wpływy duńskie. W roku 1121 książę Bolesław Krzywousty ponownie przyłączył miasto do Polski. W 1181 miasto wraz z Pomorzem Zachodnim stało się lennikiem cesarza i weszło w skład Cesarstwa Rzymskiego.

Prawa miejskie miasto otrzymało z rąk księcia Barnima I w 1243 roku.
W kolejnych latach miasto nabywało kolejne tereny: w 1283 jezioro Dąbie, a w 1321 Police. W XIII wieku Szczecin stał się miastem hanzeatyckim. Na miejscu grodu słowiańskiego w XIV wieku książę Barnim III zbudował zamek (zwany dzisiaj Zamkiem Książąt Pomorskich).

W 1474 w Szczecinie, po wygaśnięciu linii książąt szczecińskich i wołogoskich władzę objął książę słupski Bogusław X, który 4 lata później zjednoczył Pomorze Zachodnie, a w 1491 przeniósł jego stolicę do Szczecina. Jednak już w 1532 księstwo zostało ponownie podzielone, a miasto stało się stolicą Księstwa Szczecińskiego. W 1570 został w Szczecinie podpisany pokój kończący I wojnę północną.

W roku 1630 miasto zostało zajęte przez Szwedów. Miasto na skutek działań wojennych podupadło. W 1713 miasto zostało przyłączone do Prus, co potwierdził pokój w Sztokholmie w 1720.

Od połowy XVIII wieku w mieście nastąpiło znaczne ożywienie gospodarczo - kulturalne. W latach 1806 - 1813 Szczecin był pod okupacją francuską. W 1816 wyłączono z granic miasta Police.
W roku 1843 Szczecin otrzymał połączenie kolejowe z Berlinem dając początek kolei na Pomorzu, wkrótce potem zaczął intensywniej rozwijać się przemysł.
W 1873 roku panujący wówczas nadburmistrz miasta Hermann Haken podjął decyzję o zburzeniu obwarowań i rozbudowie miasta, m.in. w 1900 przyłączono miasto Grabowo oraz podjęto decyzję o utworzeniu Cmentarza Centralnego.

Za kolejnego nadburmistrza Friedricha Ackermanna w 1911 przyłączono kolejne tereny m.in. Pogodno i Niebuszewo.
Kiedy wybuchła II wojna światowa miasto liczyło ok. 270.000 mieszkańców.
W październiku 1939 do miasta przyłączono wiele okolicznych wsi, w tym także 2 miasta: Police i Dąbie - utworzone zostało tzw. Wielkie Miasto Szczecin, istniejące do zakończenia wojny. Istniało tam ok. 100 obozów pracy przymusowej. Zniszczenia zabudowy wyniosły ok. 65%, a portu i ośrodków przemysłu 95%.

W kwietniu 1945 Armia Czerwona zdobyła Szczecin, a 5 lipca nastąpiło oficjalne przekazanie miasta władzom polskim.
W latach następnych miasto zostało odbudowane i rozbudowane.
W czerwcu 1987 miasto odwiedził papież Jan Paweł II.

W latach 1946 - 1998 miasto było stolicą województwa szczecińskiego, a od 1999 jest stolicą województwa zachodniopomorskiego. Od 1999 miasto jest Główną Kwaterą Wielonarodowego Korpusu Północ - Wschód sił NATO.

* Zamek Książąt Pomorskich znajduje się na wzgórzu zamkowym;
* Pałac Pod Głowami, ul. Żołnierza Polskiego ( XVIII );
* Kościół św. Piotra i św. Pawła, Plac Św. Piotra i Pawła 4 ( XIII );
* Kościół św. Trójcy, ul. Energetyków 8 ( 1894 - 1896 );
* Brama Portowa ( XVIII );
* Brama Królewska ( 1725 - 1728 );
* Park Kasprowicza - największy park miejski Szczecina położony na skraju Łękna i Niebuszewa.